Perspicuus Publishers

De combinatie van Pinksteren en kermis is zo gek nog niet. Komend pinksterweekend vindt in diverse dorpen weer de jaarlijkse kermis plaats. Oorspronkelijk was een kermis een jaarmarkt ter gelegenheid van de wijdingsdag of een andere feestdag van de lokale kerk. Het woord is dan ook een verbastering van het woord kerkmis. Op die dag kwamen de dorpelingen samen om een lokale heilige te eren en samen plezier te hebben. Je zou dus bijna vergeten hoe de kermis eigenlijk ontstaan is en nauw verbonden blijkt te zijn met onze religieuze wortels. Dan is de stap naar Pinksteren ook niet zo groot. Een feest dat christenen uiteindelijk verbonden hebben met een joods oogstfeest. Hier leidt oogst tot een nieuw begin: het ontstaan van de christelijke kerk. Niet als doel, maar wel als middel om het verhaal van Jezus brandend te houden. Want Pinksteren gaat ook over ‘vlammetjes’, om een vuur te ontsteken in de harten en hoofden van mensen. De Geest is aan het werk! Om af te sluiten met een oud-christelijke tekst: ‘De Heilige Geest drenkt wat dor geworden is, buigt wat star geworden is, koestert wat bevroren is en maakt recht wat gebogen is.’ Dit weekend dan toch ook maar een bezoek aan de kerkmis, naast de kermis?

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 2 juni 2017 in het Noordhollands Dagblad

Vandaag: Bevrijdingsdag! Een moment om stil te staan bij de bevrijding van een tirannieke onderdrukker, 72 jaar geleden. Tot 2020 staat deze dag in het teken van ‘Geef vrijheid door’. Een enigszins vreemde slogan, aangezien je vrijheid niet doorgeeft, maar de verhalen die over vrijheid gaan. En dan is het aan de luisteraar wat hij ermee doet. Je komt dan tot de pijnlijke conclusie dat daar vaak weinig van terechtkomt. Zie de oorlogen die nog steeds wereldwijd worden uitgevochten, maar soms ook al in je eigen leefomgeving. Moet je dan stoppen met deze verhalen te vertellen? Nee, zeker niet! De Bijbel verhaalt al bijna tweeduizend jaar lang over de vrijheid die apostel Paulus beschrijft: “Jullie zeggen: ‘Wij mogen doen wat we willen.’ Maar ik zeg: Ja, maar niet alles is goed. Jullie zeggen: ‘Wij mogen doen wat we willen.’ Maar ik zeg: Ja, maar alleen als je daarmee ook de anderen helpt. Jullie moeten niet alleen aan jezelf denken, maar ook aan anderen.” (BGT / 1 Kor. 10:23-24). De mens is nooit te oud om dit in de praktijk te brengen. Vrijheid gaat dus niet alleen over jezelf, maar juist ook over de relatie met anderen. Degene die zich daarvoor wil inzetten, heeft de betekenis van ware vrijheid begrepen!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 5 mei 2017 in het Noordhollands Dagblad

Vorige week viel mijn oog op een tekst op de omslag van een reclametijdschrift van een lokale grootgrutter:  ‘Pasen: aandacht voor elkaar ‘. Om de kooplust te bevorderen begrijp ik deze slogan wel. Het heeft echter in essentie niets met Pasen te maken. Het is een logisch gevolg, maar niet de reden om het te vieren. Er zijn genoeg momenten in een jaar te bedenken om aandacht aan elkaar te schenken. Het paasfeest kan een mooie aanleiding zijn. Dat wat dood was, is weer levend geworden! In een onttoverde wereld, waar geen ruimte meer is voor het mysterie, klinkt het opstandingsverhaal van Jezus absurd. Het woord absurd komt van absurdus dat ‘ongerijmd’ betekent en verbonden is met de woorden susurrus (‘gefluister’) en surdus (‘doof’). Geloven draagt volgens mij bij aan het leren omgaan met waar je op het eerste gezicht doof voor bent of wat wetenschappelijk niet te verklaren is. Het één sluit het ander niet uit. Zeker als je Jezus’ opstanding metafysisch zou willen verklaren, loop je onherroepelijk vast. Niet doen dus, maar je overgeven aan het paasmysterie, dat perspectief en hoop geeft in je leven. Een aanzet tot nieuw Leven, maar dan met een hoofdletter. Wie wil dat nu niet? Daar vraag ik graag alle aandacht voor!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 7 april 2017 in het Noordhollands Dagblad

‘Mijn rijk is niet van deze wereld.’ Regelmatig zullen Jezus’ woorden komende tijd weer doorklinken in diverse muziekuitvoeringen, in aanloop naar Pasen. We moeten dus voor het dagelijks bestuur zelf aan de slag en kunnen dit niet aan hogere machten overlaten. Mooi dat we onze volksvertegenwoordiging zelf mogen kiezen; dat is niet vanzelfsprekend. Volgende week is het weer zover. Zo zijn er partijen die claimen dat we terug moeten naar de joods-christelijke wortels van onze samenleving. Wat bedoelt men daarmee? Is men op zoek naar houvast, nadat men doof geworden is voor de (letterlijk) waardevolle verhalen, gevoed vanuit diezelfde wortels? Want als je werkelijk daar naar terug wilt keren, dan spreek je bijvoorbeeld indringend over de uitwerking van de Tien Geboden, Jezus’ Bergrede (zo een beetje zijn magnum opus) en Jezus’ verhaal van de Barmhartige Samaritaan. De discussies over de huidige ‘hot topics’ verlopen dan anders met het oog op de parlementsverkiezingen. Ze gaan dan verder dan het behoud van het paasei (dat trouwens niets met Pasen te maken heeft) of je druk maken over wat je elkaar toewenst in december. Als dat het niveau blijft, kun je spreken van een identiteitscrisis van een samenleving die op zoek is naar haar wortels.

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 10 maart 2017 in het Noordhollands Dagblad

Mijn zoontje van zes jaar wees op een plaatje van een kind zonder onderbenen, in een advertentie van een stichting die zich inzet voor kinderen met een handicap in ontwikkelingslanden. Ik legde hem uit wat er aan de hand was, waarna hij zei dat hij het erg zielig vond. En dat is het natuurlijk ook: in West-Europa wordt het als vanzelfsprekend aangenomen dat je op één of andere manier wordt geholpen. Er zijn echter veel landen waar je werkelijk volledig van anderen afhankelijk bent. In Nederland komen we helaas vaak niet verder dan klagen over de hoogte van het eigen risico; de rest wordt geregeld. In veel landen is alle gezondheidszorg (of juist het ontbreken ervan) geheel voor eigen risico…Zieken en zwakken hebben het nooit breed gehad in de maatschappij. Zo lezen we ook in de verhalen over Jezus. Hij was bijzonder begaan met deze ondergewaardeerde groep. Eén van de verhalen gaat over een lamme man die op een draagbed door zijn vrienden bij Jezus wordt gebracht. Opmerkelijk: niet door goede daden of door een groot geloof werd deze man uiteindelijk genezen, maar door het geloof van zijn vrienden. Wat goed dat er een geloofsgemeenschap is, waardoor je je gedragen weet!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 10 februari 2017 in het Noordhollands Dagblad

Komende zondag gaat de Week van gebed voor de eenheid weer van start, ondersteund door de Raad van Kerken. Aan het begin van het jaar markeert het een mooi streven: eenheid onder christenen bevorderen. Je zou bijna vergeten dat er onder christenen ook nog genoeg werk te verzetten is op weg naar meer verbondenheid. Dit jaar staat in het teken van Maarten Luther. Hij was het lontje in de het kruidvat dat de kerk aan het einde van de Middeleeuwen was. Een nieuw begin, maar in de eeuwen daarna deed zich een luxeprobleem voor:  sindsdien zijn tientallen nieuwe kerkelijke richtingen ontstaan. En dan vinden we het gek dat de traditionele kerken leeglopen. Aan de huidige generatie is dit niet meer uit te leggen. 500 jaar na dato is een mooi moment voor een nieuw begin: op zoek gaan naar wat verbindt, in plaats van dat wat christenen van elkaar scheidt. Of om met de apostel Paulus te zeggen:  De oude tijd is voorbij, de nieuwe tijd is gekomen. Die tijd is nu aangebroken. Het vraagt om vernieuwde inzet; van iedereen binnen en buiten de kerk, die zich er op één of andere manier mee verbonden voelt. Doet u  mee? Ik ben er klaar voor!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 13 januari 2017 in het Noordhollands Dagblad

Afgelopen week stond in het teken van vrijheid van meningsuiting. Het blijkt een gevoelige snaar in de samenleving te raken. Volgens sommigen werd deze ingeperkt door een rechterlijke uitspraak en voor anderen ging de uitspraak niet ver genoeg. Meer of minder: het blijft lastig zou je denken. Als je echter beter kijkt naar wat vrijheid werkelijk inhoudt, komen we misschien wel tot eenzelfde conclusie. Vrijheid heeft, hoe gek ook, alles te maken met het respecteren van de grenzen van anderen. Daardoor heb jij de ruimte om te leven. Vrijheid van meningsuiting heeft dan ook niets te maken met alles zeggen wat je denkt. Op het scherpst van de snede kan het schuren. Daarom kan het ook best wel een stukje minder. Een gouden regel die in veel wereldreligies en bij filosofen te vinden is, wordt ineens weer hoogst actueel: Wat gij wilt dat u niet geschiedt, doe dat ook een ander niet. Ik wil geen moraalridder zijn, maar waar we op dit moment meer behoefte aan hebben is minder gebral en meer ethiek en fatsoen. Dan leer je weer onderscheid te maken tussen wat goed is en kwaad aanricht. Als je voor het goede gaat, zul je besluiten gewoon een keer je mond te houden, daar waar je je anders weer had laten gaan. 

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 16 december 2016 in het Noordhollands Dagblad

‘Niets is zeker en zelfs dat niet’, is een bekende uitspraak. Dat werd vorige week weer eens duidelijk bij de verrassende uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Een grote groep mensen die op Donald Trump heeft gestemd, in de hoop verlost te worden van de onzekerheid waarin ze leven. Ze zijn bang voor hun toekomst, wat goed te begrijpen is. Veel mensen uit de lagere en middenklasse hebben niet geprofiteerd van economische vooruitgang.  Ze hebben heimwee naar een tijd ‘toen alles beter en “greater”’ leek. Ik hoop alleen dat de Romeinse filosoof Cicero geen gelijk krijgt: ‘Het volk wil bedrogen worden; het volk zal bedrogen worden’.  De vergelijking met  een verhaal in het Bijbelboek Exodus dringt zich op. Het gaat over de uittocht van het Joodse volk uit slavernij in Egypte onder de farao’s, dat de woestijn intrekt en prompt na de eerste tegenslagen begint te mopperen en weer terugverlangt naar de tijd dat er voldoende te eten was. De erbarmelijke omstandigheden waar ze uit waren gekomen weer vergetend. Gelukkig hadden de leiders de moed om niet terug te gaan. Dat is wat deze tijd ook vraagt: moed. Moed om de zorgen serieus te nemen die bij grotere groepen mensen leven, maar ook moed om niet eigen belang vóór solidariteit te stellen.

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 18 november 2016 in het Noordhollands Dagblad

Vorige maand werd kopten veel kranten: “Ikeagids streeft Bijbel voorbij”. Qua oplage en verspreiding heeft de Ikeagids de Bijbel ingehaald. Dat vraagt om een nadere duiding. Dit is duidelijk een voorbeeld van appels met peren vergelijken, maar met soms verrassende overeenkomsten. Afgezien van enkel bijzettafeltje is er in de eerstgenoemde gids weinig meer dat doet herinneren aan de eerste gids die werd uitgegeven in 1951. In de loop der jaren zijn er producten bijgekomen en weer verdwenen, is de omvang van de gids veranderd en werd de gids in steeds meer landen verspreid. Dat laatste hebben beide boekwerken gemeen. Verder mogen we toch stellen dat beide boeken inspiratie bieden voor uiteenlopende situaties in het leven; voor all levensfasen wat wils.  De lezer van de Ikeagids mag een pasklare oplossing verwachten. Voor het lezen van de Bijbel geldt een andere benadering. Voor pasklare oplossingen kun je beter de Ikeagids blijven lezen. De Bijbel is heel persoonlijk en vraagt betrokkenheid bij het lezen. Het deelt ervaringen van mensen die net als nu ook geloven in en soms twijfelen over God in verschillende levensfasen. En dat al duizenden jaren lang. Zondag 30 oktober 2016 wordt er in veel kerken tijdens de Nationale Bijbelzondag  extra bij stilgestaan.  

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 21 oktober 2016 in het Noordhollands Dagblad

Onlangs publiceerde de Deense hoogleraar psychologie Svend Brinkmann een boek over de zogenoemde zelfhulpcultuur, getiteld Standvastig. Als tegengif tegen de vele boeken met motiverende woorden van coaches hoe je in tien stappen succes bereikt of gelukkig wordt, spirituele inzichten van zelfbenoemde goeroes en levenslessen van talrijke mensen die hun angsten of depressies overwonnen. Hij recenseerde er veel, maar houdt niet van dit genre. Ze staan volgens hem voor een beperkte, individualistische en egocentrische benadering van problemen. Het lijkt erop dat deze zelfhulpboeken bezig zijn religie te vervangen. Er is een belangrijk verschil: in religie zoek je de betekenis van het leven buiten jezelf om; een zelfhulpboek vertelt je die alleen in jezelf te zoeken. Niet een godheid is heilig, maar de mens zelf.  Volgens Brinkmann is dit een gevaarlijke manier om jezelf los te weken van sociale verplichtingen naar anderen toe. Als niet-gelovige vindt Brinkmann dat religie je juist kan verbinden met iets groters, iets buiten jezelf. Dan wordt eeuwenoud Bijbels advies weer hoogst actueel: Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw kracht en met heel uw verstand, en uw naaste als uzelf. Wel in de juiste volgorde en proporties!

Reinier van Markus

Gepubliceerd op vrijdag 23 september 2016 in het Noordhollands Dagblad

Recente uitgaven

Adopteren volgens Murphy 

E-book | Amazon (Kindle) | Kobo | 1e druk | ISBN: 9789402152364 | juli 2016 | Prijs: € 4.99

Paperback | 1e druk | ISBN: 9789402152340 | juli 2016 | 110 pagina's | Prijs: € 14.99

Auteur: Reinier van Markus

Binnenkort verwacht

De verblinde adelaar

2e druk | Auteur: H.C. Whitley